Uroczystość Bożej Rodzicielki
Uroczystość Bożej Rodzicielki

UROCZYSTOŚĆ BOŻEJ RODZICIELKI

TROSZCZYĆ SIĘ, CHRONIĆ I STRZEC SŁOWO Z MARYJĄ

 

 

LECTIO – CZYTAJ UWAŻNIE! Łk 2, 16 ­ 21

 

Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wiewysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzielilbiąc i , jak im to było powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

 

MEDITATIO – ROZWAŻ PRZECZYTANE SŁOWO!

 

Nasze oczy kierujemy dziś w stronę Tej, która w zupełnym posłuszeństwie Bożemu Słowu, stała się Matką Bożego Syna. Dziś Kościół przeżywa Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki. Maryja jest wzorem dla każdego z nas. Wzorem życia zgodnego z wolą Bożą. Ewangelia przywołuje dziś prostych pasterzy, którzy usłyszawszy głos anioła, spiesznie udają się do Betlejem, by „zobaczyć co się tam wydarzyło”. Jako pierwsi przybywają do Nowonarodzonego Dziecięcia, jako pierwsi oddają Mu pokłon i jako pierwsi rozpoznają w Nim Króla. Pasterze przychodzą i opowiadają wszystko, co usłyszeli o Dziecięciu. Słowa pasterzy są umocnieniem dla Maryi i Józefa. Bo oto prości ludzie przychodzą i opowiadają wielkie rzeczy o ich Synu. Skąd mogli o tym wiedzieć? Aniołowie obwieścili im Dobrą Nowinę. Spójrzmy na Maryję. Święty Łukasz pisze, że „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu”. Powtórzy on to zdanie jeszcze raz w sytuacji kiedy Maryja nie zrozumie Jezusa zostającego w świątyni po pielgrzymce do Jerozolimy (por. Łk 2, 51). W tekście oryginalnym mamy dokładniej wyjaśnioną relację Maryi ze Słowem. Chodzi tu nie tylko przechowywanie w sercu, ale także o troskę, o strzeżenie, chronienie tego Słowa. Maryja chroniła Słowo w swym sercu. Natomiast nasze polskie „rozważać” oznacza w tekście oryginalnym gromadzić, łączyć w całość. A więc Maryja gromadziła w swym sercu Słowa Jezusa i o Jezusie a w ten sposób dokładając jedno do drugiego tworzyła całość. Ojciec Święty Benedykt XVI mówi: „Jej posłuszna wiara kształtuje w każdej chwili Jej życie w odniesieniu do inicjatywy Boga. Zasłuchana Dziewica żyje w pełnej harmonii ze Słowem Bożym, zachowując w swym sercu wydarzenia z życia swego Syna, niejako układając z nich jedną mozaikę”(Verbum Domini 27). Zwróćmy także uwagę na postawę pasterzy, którzy zobaczyli a wracając wielbili i wysławiali Boga, za wszystko co widzieli, słyszeli, doświadczyli... Postawa pasterzy powinna być postawą każdego z nas. Niech nasze życie stanie się jednym wielkim hymnem uwielbienia Boga za wielkie rzeczy, które dla nas czyni. Zastanówmy się dziś:
- czy tak jak Maryja rozważamy Słowo Boże w swoim sercu?
- czy żyjemy tym Słowem każdego dnia?
- czy na to Słowo jesteśmy otwarci?
- jak wygląda nasza postawa wdzięczności i uwielbienia?
- czy dziękuję każdego dnia za ogrom Bożych darów?

 

ORATIO – MÓDL SIĘ!

 

«Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.
Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.
Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.

Święte jest Jego imię ­

a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją.

On przejawia moc ramienia swego,
rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych.
Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem,
pomny na miłosierdzie swoje ­
jak przyobiecał naszym ojcom ­
na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki».

 

ACTIO – WPROWADZAJ SŁOWO W CZYN!

 

Podczas wieczornego rachunku sumienia podziękuj dobremu Bogu za konkretne dary, które dziś otrzymałeś. Czyń tak każdego dnia.

 

s.M. Damiana Szmidt