Część chwalebna Różańca Świętego
Część chwalebna Różańca Świętego

I.    Zmartwychwstanie
Ileż wzruszających dowodów delikatnej miłości ku nam, słabym i grzesznym, okazał Jezus po swoim zmartwychwstaniu, objawiając się i tak łaskawie obcując ze swoimi uczniami. Jezus i nam służy nadal swoją miłością przez sakramentalną obecność w Eucharystii.


II.    Wniebowstąpienie
Jezus Chrystus wskazał nam swym życiem i nauką drogę do nieba a przez swą mękę i śmierć na krzyżu przywrócił prawo do niego. Jezus chce  byśmy szli za Jego przykładem w służbie Bogu i ludziom. A wówczas na pewno ujrzymy Go kiedyś w otoczeniu niezliczonych dusz zbawionych.


III.    Zesłanie Ducha Świętego
Jezus Chrystu, Pan i Mistrz nasz, przyszedł, aby nam służyć – to i my odkupione przez niego dzieci Boże, mamy podobnie służyć naszym bliźnim, aby nasze zjednoczenie z Bogiem przez miłość wyrażało się w służbie rodzinie ludzkiej. A tego wszystkiego uczy nas Duch Święty.


IV.    Wniebowzięcie NMP
Wewnętrzną odpowiedzią Maryi na powołanie Jej na Matkę Syna Człowieczego było: „Oto Ja Służebnica Pańska”. Słowa te spełniała przez całe życie. Z woli Bożej służyła jako Matka Jezusowi i z woli Bożej służy także nam jako Matka. Została Ona z duszą i ciałem wzięta do nieba, ale służy nam nadal troszcząc się i zabiegając, byśmy też mogli być kiedyś razem z Jezusem i z Nią w niebie.


V.    Ukoronowanie NMP
Pan Bóg nie powtarza się w świętych swoich. Stać Go na nieskończoną rozmaitość swoich sług. Życie na ziemi jest tylko zapoczątkowaniem pełnej aktywności duchowej jaka się okaże w niebie. Najświętsza Maryja Panna wywyższona ponad wszystkie stworzenia i najbliższa tronu Bożego, dopomaga nam do osiągnięcia w niebie w pełni naszego osobistego powołania.

 

s.M. Damiana Szmidt