Kto tego nie przyjmie, nigdy nie zrozumie życia
Kto tego nie przyjmie, nigdy nie zrozumie życia

W oczach Boga człowiek jest bezcenny, bo On daje wszystko, daje Siebie abyśmy żyli. Przez całe dzieło Odkupienia pokazuje jak wielką wartość ma człowiek. Wszechmocny Bóg, Stwórca świata uniża się przed swoim stworzeniem

 

Żyjemy w czasach, w których stwierdzenie „masz pieniądze masz wszystko” stało się rzeczywistością. Wszystko ma dziś swoją cenę, począwszy od batonika w sklepie, poprzez szczęście rodzinne, które według reklamodawców gwarantuje nam nowy telewizor, a skończywszy na ludzkim życiu. Do tej pory to Bóg jako Stwórca był Panem ludzkiego życia, teraz to człowiek chce zająć jego miejsce, chce sam decydować o życiu i śmierci. Oczywiście wszystko za odpowiednią ilość pieniędzy. Gorszymy się, kiedy słyszymy jak to na targach kupowano niewolników, handlowano człowiekiem. A czy teraz robimy coś innego? Zobaczmy, jaką cenę ma ludzkie życie. Aborcji można dokonać za 1 500 zł. to jeśli chcemy zniszczyć człowieka, za jego życie metodą in vitro zapłacić muszę ok. 8 000 zł.

 

Czy naprawdę człowiek wart jest tylko 8 000 zł.? Jak patrzy na to Bóg?

 

Każdy człowiek jest wartościowy. Nikt i nic tego mu nie odbierze. Tą wartość mamy z Boga, bo to On stworzył nas na Swój obraz i podobieństwo. On zaprasza nas do bliskiej relacji i współpracy. Niczym nie zasłużyliśmy sobie na miłość Boga a kocha nas nieskończenie. To właśnie ta bezgraniczna miłość świadczy o naszej wartości.

 

„Nie lękaj się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu; tyś moim!

Gdy pójdziesz przez wody, Ja będę z tobą, i gdy przez rzeki, nie zatopią ciebie (…)

Ponieważ drogi jesteś w moich oczach, nabrałeś wartości i Ja cię miłuję(…)” /Iz 43,1-4/

 

Jezus Chrystus za nasze życie zapłacił swoim życiem. Umarł za nas na krzyżu, aby nas odkupić, dać nam życie wieczne. W oczach Boga człowiek jest bezcenny, bo On daje wszystko, daje Siebie abyśmy żyli. Przez całe dzieło Odkupienia pokazuje jak wielką wartość ma człowiek. Wszechmocny Bóg, Stwórca świata uniża się przed swoim stworzeniem, stając się bezbronnym małym dzieckiem.

 

Bóg oddaje się w ręce człowieka, w ręce zwykłej dziewczyny z Nazaretu. Maryja odpowiada „TAK” na zaproszenie, które otrzymuje od Boga. Jest pełna lęku i obawy. Dobrze wie, co może ją spotkać. Ludzie wokół nie wiedzą o zwiastowaniu Anioła, widzą tylko, że Maryja jest w ciąży. Spodziewa się dziecka, choć jeszcze nie ma męża. Może zostać ukamienowana, odrzucona przez rodzinę, przez Józefa, a przecież tak bardzo Go kocha. W tym prostym „Tak” Maryja oddaje swoje życie za Jezusa. Chroni to życie od poczęcia aż do śmierci, otacza opieką i miłością. Podąża za Jezusem krzyżową drogą, przez co pokazuje jak bardzo liczy się dla Niej Chrystus, jak wielką wartość w Nim widzi, chociaż jest odrzucony przez innych, brudny, zabity, poraniony. W Księdze Izajasza czytamy:

 

„ Jak wielu osłupiało na Jego widok tak nieludzko został oszpecony.

Jego wygląd i postać Jego była niepodobna do człowieka” /Iz 52, 14/.

 

Ona widziała w Nim człowieka nawet wtedy, gdy inni nie widzieli. Jej spojrzenie przenikało do głębi, do serca, nie zatrzymywało się na tym, co zewnętrzne. Jest dla nas przykładem, z jakim szacunkiem i miłością powinniśmy podchodzić do każdego człowieka. Ona sama nauczyła się tego od Boga, który w każdym Słowie objawia nam swoją Miłość. To Jego Słowo powinno być dla nas siłą napędową do naśladowania Go.

 

„To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali jak Ja was umiłowałem.”

 

Człowiek odkrywa swoją wartość poprzez spotkanie z Bogiem, ale także poprzez spotkanie z drugim człowiekiem. Dlatego powinniśmy rozbić wszystko, by nasze spotkania budowały poczucie wartości w każdej osobie. Od Ciebie bardzo dużo zależy.

„Gdyby nuta powiedziała: jedna nuta nie czyni muzyki. . . nie byłoby symfonii.

Gdyby słowo powiedziało: jedno słowo nie tworzy stronicy . . . nie byłoby książki

Gdyby cegła powiedziała: jedna cegła nie tworzy muru . . . nie byłoby domu

Gdyby kropla wody powiedziała: jedna kropla nie może utworzyć rzeki . . . nie byłoby oceanu

Gdyby ziarno zboża powiedziało: jedno ziarno nie może obsiać pola . . . nie byłoby żniwa

Gdyby człowiek powiedział: jeden gest miłości nie ocali ludzkości . . . nie byłoby nigdy na ziemi sprawiedliwości i pokoju,

godności i szczęścia.

Jak symfonia potrzebuje każdej nuty

Jak książka potrzebuje każdego słowa

Jak dom potrzebuje każdej cegły

Jak ocean potrzebuje każdej kropli wody

Jak żniwo potrzebuje każdego ziarna zboża tak cala ludzkość potrzebuje Ciebie.”

 

Bóg Cię kocha, dla Niego wart jesteś bardzo dużo, daj to odczuć także innym.

 

sM. Aniela Tomala